Przepisy wybranych aktów prawnych z zakresu zabezpieczenia społecznego powiązane z przepisami o pomocy społecznej
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej odnosi się w kilku miejscach do przepisów z zakresu zabezpieczenia społecznego.
Pierwsza wzmianka zawarta została w art. 6 pkt. 1, gdzie mowa jest o całkowitej niezdolności do pracy. O niezdolności do pracy można znaleźć także informacje w art. 12 Ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2013r. poz. 1440 z późn. zm.). Jako niezdolność do pracy w tym drugi przypadku rozumie się całkowitą lub częściową utratę zdolności do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie ma możliwości odzyskania sprawności po przekwalifikowaniu się. Jeśli osoba została określona jako całkowicie niezdolna do pracy, oznacza to, że nie może podjąć żadnej pracy.
Kontynuując temat całkowitej niezdolności do pracy, należy wspomnieć o Ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Można znaleźć w niej definicję osoby ze znacznym stopniem niepełnosprawności, którą rozumie się jako osobę z naruszoną sprawnością organizmu, która nie może podjąć pracy albo może ją wykonywać w warunkach pracy chronionej. Oprócz tego wymaga ona stałej pomocy i opieki ze strony innych osób. Określona została także osoba z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, którą rozumie się jaką osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub jako osobę wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.
Wracając do Ustawy o pomocy społecznej – w art. 6 pkt. 7 wprowadza się pojęcie niezdolność do pracy z tytułu wieku. Powiązane jest ono z Ustawą z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS. Zapis ten ma wpływ na określenie prawa do niektórych świadczeń z pomocy społecznej, tj. zasiłku stałego. Może on być przyznany m.in. w przypadku osiągnięcia wieku emerytalnego.
Ustawa o pomocy społecznej określa w art. 99, że „(…) osobie, której przyznano emeryturę lub rentę za okres, za który wypłacono zasiłek stały lub zasiłek okresowy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz inne organy rentowe, które przyznały emeryturę lub rentę, wypłacają to świadczenie pomniejszone o kwotę odpowiadającą wysokości wypłaconych za ten okres zasiłków i przekazują te kwoty na rachunek bankowy właściwego Ośrodka Pomocy Społecznej. W przypadku zasiłku okresowego przyznanego rodzinie świadczenie pomniejsza się o część kwoty przypadającą na tę osobę, której przyznano emeryturę lub rentę”.
Oznacza to, że jeśli Klient otrzyma emeryturę w okresie pobierania zasiłku stałego, z otrzymywanej emerytury zostanie potrącona przez ZUS kwota pobranego w tym czasie zasiłku stałego.
Z w/w art. wiąże się zapis w Ustawie o emeryturach i rentach z FUS z dnia 17 grudnia 1998 r. w art. 139. Znajduje się w nim informacja, że świadczenia z pomocy społecznej podlegają zwrotowi w przypadku przyznania emerytury lub renty. Do tych świadczeń zaliczone zostały zasiłek okresowy i zasiłek stały.
