Zarządzanie ryzykiem w jednostkach pomocy społecznej
Zarządzanie ryzykiem przyczynia się do zwiększenia prawdopodobieństwa zrealizowania celów i zadań jednostki. Proces ten powinien być dokumentowany.
Na początek warto przybliżyć rozumienie słowa ryzyko. Określić je można jako zdarzenie, które będzie miało swoje odzwierciedlenie w realizacji celu.
Opracowane standardy kontroli zarządczej określają sposób zarządzania ryzykiem. Należy w pierwszej kolejności określić misję jednostki organizacyjnej pomocy społecznej, następnie zastanowić się nad ryzykiem niepowodzenia, nad tym, jaki wpływ może mieć zidentyfikowane ryzyko na realizację misji, należy znaleźć odpowiednie środki w celu wyeliminowania ryzyka oraz wdrożyć permanentną kontrolę w celu osiągnięcia celu.
W skład zarządzania ryzykiem wchodzi jego rozpoznanie, identyfikacja, przeanalizowanie, metody zarządzania oraz monitorowanie go. Jeśli ryzyko zostanie rozpoznane, wówczas określa się prawdopodobieństwo jego wystąpienia oraz możliwe skutki.
Do zadań kierownika lub pracowników należy określenie dopuszczalnego poziomu ryzyka, rodzaju reakcji, podjęcie działań w celu eliminowania ryzyka i ich monitorowanie. Kierownik jednostki pomocy społecznej może powołać, choć nie musi, zespół, który będzie koordynował proces zarządzania ryzykiem.
Zarządzanie ryzykiem wpływa na wybór środków, które mają służyć ograniczeniu wystąpienia ryzyka. Dzięki temu kontrola zarządcza staje się efektywniejsza. Przeanalizowanie ryzyka wpływa na dobór odpowiednich działań w celu zapobiegania mu.
Podsumowując, w pierwszej kolejności należy ustalić cele, zadania pomocy społecznej, następnie monitorować ich realizację oraz reagowanie na trudności pojawiające się po drodze.
