Problem bezrobocia w pomocy społecznej
W Ustawie o pomocy społecznej nie zawarto wyjaśnienia pojęcia osoby bezrobotnej. Zapisano natomiast definicję osoby zatrudnionej – to osoba pozostająca w zatrudnieniu w rozumieniu przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy lub prowadząca działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów dotyczących działalności gospodarczej.
Osobę bezrobotną można więc scharakteryzować za pomocą negatywnej wersji powyższej definicji. Bezrobotnym będzie więc ten, kto nie jest zatrudniony i nie prowadzi działalności gospodarczej. Osoba bezrobotna to również ta, która nie jest rolnikiem.
Nie pracujący, nie prowadzący działalności gospodarczej i nie będący rolnikiem wnioskodawca musi być także zarejestrowany w urzędzie pracy jako bezrobotny lub poszukujący pracy.
Zatem w przypadku osoby zgłaszającej się po pomoc społeczną, która nie pracuje, ale nie jest zarejestrowana w urzędzie pracy, nie zachodzą przesłanki do udzielenia pomocy z tytułu bezrobocia.
Pracownik socjalny udziela wówczas informacji o konieczności zarejestrowania się jako osoba bezrobotna, może poprzez kontrakt socjalny zobowiązać osobę do wykonania tej czynności. W przypadku niedokonania rejestracji pomoc może zostać nie udzielona, gdyż oprócz niezachodzenia wszystkich przesłanek uprawniających do otrzymania pomocy, strona nie przejawia chęci do rozwiązania swojej trudnej sytuacji życiowej. Rejestracja w urzędzie pracy jest jedną z możliwości wnioskodawcy do pokonania problemu życiowego, ponieważ zwiększa szansę na uzyskanie zatrudnienia.
Osoba współpracująca z pracownikiem socjalnym, wywiązująca się z postanowień zawartego kontraktu socjalnego może do czasu uzyskania zatrudnienia otrzymywać pomoc pieniężną, na przykład w formie zasiłku okresowego.
