Świadczenie pielęgnacyjne a rozstrzygnięcia sądów administracyjnych
Rzecznik Praw Obywatelskich, analizując orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczących prawa do świadczenia pielęgnacyjnego dostrzegł istotną różnicę w dostępie do świadczenia osób innych, na których zgodnie z przepisami K.r.o. ciąży obowiązek alimentacyjny względem podopiecznego. Taki stan rzeczy skutkował wystąpieniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięciem zagadnienia prawnego.
Spis treści
Odpowiedź wydaje się kluczowa na tle uprawnienia do wskazanego świadczenia.
Czy podstawę do uzyskania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu niepodejmowania lub rezygnowania z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, przez osoby wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 111 ze zm.) – dalej u.o.ś.r. stanowi wyłącznie legitymowanie się przez rodziców osoby wymagającej opieki, osoby spokrewnione w pierwszym stopniu z osobą wymagającą opieki (art. 17 ust. 1a u.o.ś.r.), współmałżonka osoby wymagającej opieki (art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a u.o.ś.r.) orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności czy też dopuszczalne jest przyznanie, osobom wskazanym w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 111 ze zm.), prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu niepodejmowania lub rezygnowania z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji w sytuacjach, gdy rodzice osoby wymagającej opieki, osoby spokrewnione w pierwszym stopniu z osobą wymagającą opieki (art. 17 ust. 1a u.o.ś.r.), współmałżonek osoby wymagającej opieki (art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a u.o.ś.r.) nie legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, ale z przyczyn obiektywnych nie mogą sprawować realnie i efektywnie opieki nad osobą wymagającą wsparcia?
W ocenie Rzecznika
za nieuzasadnioną należy uznać wykładnię przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych, która powoduje ograniczenie dostępności do świadczenia pielęgnacyjnego osób realizujących moralny i prawny obowiązek względem niepełnosprawnego członka rodziny, w sytuacji, gdy prawidłowo sprawują one faktyczną, codzienną opiekę.
Jak podkreślił Rzecznik,
zapewnianie osobom z niepełnosprawnością opieki najbliższych jak również zaspokajanie ich potrzeb, tudzież potrzeb emocjonalnych, z jednoczesnym stworzeniem warunków materialnych umożliwiających zaspokojenie ich podstawowych potrzeb, w tym nauki i rehabilitacji, będzie służyło realizacji przez władze publiczne swoistego obowiązku udzielania osobom w zabezpieczeniu ich egzystencji.
Źródło:
https://bip.brpo.gov.pl/sites/default/files/2022-04/Do_NSA_swiadczenia_pielegnacyjne_06.04.2022.pdf
Komentarze Świadczenie pielęgnacyjne a rozstrzygnięcia sądów administracyjnych (1)
Nienależnie pobrane świadczenie z programu „Dobry start”
Od 1 lipca znów można składać wnioski o świadczenie z programu „Dobry Start”
Świadczenie wspierające – coraz więcej odpowiedzi
Świadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji
Z orzecznictwa sądów administracyjnych – „dochód z pola”
