Czym jest, na czym polega indywidualny program wychodzenia z bezdomności?
Zgodnie z Ustawą o pomocy społecznej indywidualny program wychodzenia z bezdomności to wsparcie dla osoby bezdomnej polegające na rozwiązywaniu jej problemów życiowych, przede wszystkim problemów rodzinnych, mieszkaniowych i związanych z zatrudnieniem.
Osoba bezdomna zgłaszająca się do Ośrodka Pomocy Społecznej w celu uzyskania pomocy tworzy wraz z pracownikiem socjalnym plan pomocy, który następnie musi zatwierdzić kierownik Ośrodka. Bezdomny objęty powyższym programem ma udzielaną pomoc w formie opłacania składki na ubezpieczenie zdrowotne. Przed opracowaniem indywidualnego programu pracownik socjalny analizuje szczegółowo sytuację życiową osoby wymagającej pomocy. Bierze pod uwagę każdą sferę życia podopiecznego. Określa także jego możliwości i mocne strony, tj, cechy charakteru, wykształcenie, zdolność do zatrudnienia. Osoba bezdomna ma obowiązek współpracować z pracownikiem socjalnym w realizacji programu.
Kiedy osoba bezdomna przebywa w schronisku dla bezdomnych, indywidualny plan wychodzenia z bezdomności jest opracowywany przez pracownika socjalnego tej jednostki. W takim wypadku realizatorem działań określonych w programie będzie schronisko.
Pracownik socjalny wspiera osobę bezdomną w uzyskaniu należnych świadczeń, ułatwia dostęp do świadczeń służby zdrowia, w tym do leczenia uzależnień, pomaga w znalezieniu zatrudnienia, skierowuje do specjalistów z różnych dziedzin (np. prawnik, psycholog), nawiązuje kontakt z rodziną bezdomnego, pomaga w złożeniu wniosku o przydział mieszkania.
Zakończenie programu następuje w chwili, kiedy osoba przestaje być osobą bezdomną.
Przerwanie realizacji programu następuje, kiedy osoba bezdomna rażąco naruszy postanowienia programu, opuści miejsce realizacji programu bez udzielenia żadnej informacji bądź gdy osoba oświadcza, że odstępuje od realizacji programu.
